Dlaczego wydajność kruszenia zależy od sposobu przemieszczania się materiału
Kierownik kopalni opowiadał mi kiedyś, że jego stary kruszarka wytwarzała niestabilny produkt – niektóre partie były drobnoziarniste, inne gruboziarniste – z powodu nierównomiernego rozprowadzania materiału do kruszenia. Wydajność kruszenia zaczyna się jeszcze przed pierwszym uderzeniem. Jednoczesne rozprowadzanie nadchodzącego materiału do różnych wirników osiąga się za pomocą dwóch otworów wlotowych, zapewniając równomierne obciążenie zamiast jego skupienia.
Kruszenie oparte na zderzeniach z regulowanym wyjściem
Działanie kruszące wynika z uderzeń wirników w materiał oraz z zderzeń materiału z innym materiałem w komorze — rzucony stycznie uderza w otaczającą masę, co zapewnia wysoki współczynnik kruszenia. Ta zasada „kamień o kamień” jest powszechnie uznawana w przetwórstwie kruszyw jako metoda poprawiająca kształt ziaren i zmniejszająca zużycie. Dostosowując odstęp między kratami, można regulować wielkość wydawanego materiału, dając klientom możliwość kontrolowania modułu drobności kruszonego materiału. Stała podaż, skuteczne uderzenie oraz regulowalny wyjściowy rozmiór ziaren — trzy czynniki decydujące o tym, czy kruszarka spełnia specyfikację, czy też powoduje konieczność dodatkowej obróbki.