هندسهٔ روتور مشخصهای است که همهٔ سایر ویژگیها را شکل میدهد
یک اپراتور شکننده قبلاً به من گفت که برای انتخاب مدلی فقط بر اساس ظرفیت عملیاتی تصمیم گرفته بود و بعداً متوجه شد طول روتور برای اندازهٔ مواد ورودیاش کافی نیست؛ این امر باعث سایش نامنظم و خروجی ناهمگن شد. ابعاد روتور تنها اعدادی روی یک جدول نیستند—بلکه تعیین میکنند که مواد چگونه وارد منطقهٔ شکست میشوند و چگونه بهصورت یکنواخت شکسته میشوند. در این مجموعه، طول و قطر روتور از ۱۳۰۰×۱۵۰۰ میلیمتر در مدل DLHCS1315 تا ۱۶۰۰×۳۰۰۰ میلیمتر در مدل DLHCS1630 افزایش مییابد و ظرفیت پردازش از ۲۵۰–۳۲۰ تن در ساعت به ۶۵۰–۷۵۰ تن در ساعت ارتقا مییابد.
گزینههای توان نشاندهندهٔ اولویتهای مختلف عملیاتی هستند
پیکربندیهای موتور در اینجا عمداً متفاوت هستند. مدل DLHCS1315 از یک محرک تکی با توان ۲۵۰ تا ۳۱۵ کیلووات استفاده میکند، در حالی که مدلهای DLHCS1320 و DLHCS1520 از راهحلهای دو موتورهٔ تقسیمشده بهترتیب با توانهای ۳۱۵/(۲۰۰×۲) و (۲۲۰×۲/۵۰)×۲ بهره میبرند. مدلهای DLHCS1523 و DLHCS1630 دوباره به واحدهای تکی با توان بالا باز میگردند و توان آنها بهترتیب ۶۳۰ و ۸۰۰ کیلووات است. رویهٔ رایج در صنعت بهطور پیوسته نشان میدهد که طراحیهای دو موتوره بار مکانیکی را بین اجزا توزیع میکنند، در حالی که محرکهای تکی بزرگ پیچیدگی نگهداری را کاهش میدهند. تطبیق اندازهٔ روتور، پیکربندی توان و خروجی مورد نیاز، عاملی است که یک سنگشکن با مشخصات مناسب را از یک سنگشکن با عملکرد ضعیف جدا میسازد.